Öyle ya şimdi geldim kendime,
Duvarların içinden geçen elektriği hissediyorum.
Üzerinden geçtiğim köprünün altında,
Gürül gürül akan nehri duyuyorum.
Gökte kuşların kanat sesleri,
Yerin altında kımıldayan karıncayı işitiyorum.
Bir yetimin yakarışları geliyor uzak uzak diyarlardan.
Ve ölüler konuşuyor benimle,
Kalbim sığmıyor cihana.
Adım atıyorum ama gidemiyorum.
Duruyorum fakat en hızlı benim.
Konuşuyorum ama kimse duymuyor.
Susuyorum kendi sesimden rahatsız oluyorum.
Gözlerimi kapatıyorum daha çok görüyorum.
Açıyorum gözlerimi sanki karanlık sarmış beni.
İnsan mıyım ben?. Yoksa bir ölü?
Ölüyüm ama yaşıyor muyum? Bilmiyorum.