Şiir Defteri
Faceboook'ta Beğen Twitter'da Takip Et Abone Ol Tavsiye Et
KIŞ GECESİ
Evim fakir, dostlarım beni terketti,
Hastayım, ziyafetlere gidemiyorum.
Gözümün önünde canlı bir kimse yok,
Kulubemin içinde yalnız yatıyorum,
Kırık lambam zayıf bir ışık veriyor,
Yıpranmış perdelerim çarpık, birbirine uymuyor.
Tse, tse kapı eşiğinde ve pencere kenarında,
Tekrar yağan karın sesini duyuyorum.
İhtiyarladığım için pek az uyuyorum,
Gece yarısı uyanıyor, yatağımda oturuyorum.
Eğer oturmak ve unutmak sanatını öğrenmemiş olsaydım,
Bu sonsuz yalnızlığa nasıl dayanabilirdim?
Katı vücudum yere yapışıyor,
Ruhum kolayca değişikliklere tabi oluyor.
Böylece geçen dört usandırıcı yıl,
Sanki binlerce gece kadar uzundu.
Po Chu
Tavsiye Et
Türk Şairler|Yabancı Şairler|Halk Ozanları|Güzel Sözler|Sizden Gelenler|Düz Yazılar|Sizin Köşeniz
Şiir Defteri 1999 ~ 2011
sidef-v.6 09/2011
Kapat/(ESC)
Tavsiye
Adınız:
Sizin eposta adresiniz:
Alıcının eposta adresi:
Mesajınız:
Doğrulama Kodu: captcharefresh
Kapat/(ESC)
İletişim
Adınız:
Eposta adresiniz:
Mesajınız:
Doğrulama Kodu: captcharefresh
Faceboook' ta Beğen Twitter' da Takip Et
Kapat/(ESC)
Rastgele Şiir